Wśród dzieł Lémery’ego równie cenione były Pharmacopée universelle (1697), le Traité universel des drogues simples (1698), le Traité de l’antimoine (1707). Ponadto kilka prac ogłosił w ramach działalności akademickiej. Wyjaśniał tam zjawiska podziemnego ognia, trzęsienia ziemi oraz pioruna i towarzyszących mu grzmotów. Należy mu zawdzięczać odkrycie żelaza we krwi. Opisał też eksperyment w którym drobno roztarte opiłki żelaza z siarką zakopano pod ziemią i zalano wodą. Mieszanka zapaliła się spontanicznie a spalając się, znacznie zwiększyła swą objętość dając efekt działalności wulkanu.
mały|Model kwasów i zasad Lémery’ego W 1680 r., Lémery w oparciu o korpuskularną teorię budowy materii stworzył oryginalną teorię kwasów i zasad. Cząsteczki kwasu przedstawił jako kulki z kolczastymi wyrostkami, natomiast zasady jako kulki z różnej wielkości otworkami. Reakcje kwasów i zasad, dające sole miały polegać na wpasowywaniu się ostrych zakończeń jednych cząstek w otwory drugich.