Prezydentura Największym sukcesem prezydenta było podpisanie w kwietniu 1994 porozumienia pokojowego z Tuaregami, prowadzącymi rebelię od 1990. Rząd zgodził się wcielić część bojowników do armii i z pomocą Francji, pomóc pozostałym w powrocie do życia cywilnego.
Okres prezydentury Ousmane charakteryzował się chroniczną niestabilnością polityczną w kraju. We wrześniu 1994 prezydent wydał dekret ograniczający uprawnienia premiera. W rezultacie premier Mahamadou Issoufou z Nigerskiej Partii na rzecz Demokracji i Socjalizmu (PNDS), podał się do dymisji i wycofał swoją partię z koalicji rządzącej (była w niej wspólnie z CDS). Oznaczało to utratę przez nią większości parlamentarnej. Ousmane nowym szefem rządu mianował Souleya Abdoulaye'a ze CDS, jednak nie uzyskał on akceptacji parlamentu. W konsekwencji prezydent zarządził na styczeń 1995 nowe wybory parlamentarne. Wybory wygrała opozycyjna partia MNSD i utworzyła wspólny rząd z PNDS, na czele którego stanął Hama Amadou. Koabitacja spotęgowała istniejący chaos polityczny i decyzyjny w Nigrze. Prezydent zapowiedział, że zgodnie z prawem po upływie roku od ostatnich wyborów, zamierza rozpisać nowe wybory parlamentarne.