W latach 20. i 30. XX wieku pracował jako wykładowca różnych uczelni USRR, był m.in. rektorem Kijowskiego Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego. Aresztowany przez OGPU 30 sierpnia 1933 w sprawie „Ukraińskiej Organizacji Wojskowej” (mistyfikacja OGPU). 14 lutego 1934 skazany przez „trójkę” GPU USRR na pięć lat łagru z art. 54-2-11 КК USRR. Karę odbywał na w Dmitłagu i SŁON na Wyspach Sołowieckich (Sołowkach), w obozie Kreml. 9 października 1937 „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Barana. Rozstrzelany przez NKWD 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii razem z Łesiem Kurbasem, Mykołą Kuliszem, Ołeksą Slisarenką, Mykołą Zerowem, Myrosławem Irczanem, Pawło Fyłypowyczem, Wołodymyrem Czechowskim i in. w masowej egzekucji ukraińskich twórców i działaczy społecznych.

Przypisy

Bibliografia Микола Лазарович, „Легіон українських січових стрільців”, Тернопіль 2005, . "Енциклопедія українознавства", T. 1, Lwów 2000, s.