Podczas okupacji sowieckiej, w końcu 1939 roku, władze radzieckie utworzyły przy narkomie ZSRR komisję geologów, która opracowała uzyskane przed wojną wyniki wierceń, oraz przeprowadziła dodatkowe badania. Na początku 1940 roku złożyła ona ogólny plan poszukiwań i rozpoznania geologicznego wołyńskich złóż węgla. W tym samym roku utworzono przedsiębiorstwo państwowe „Lwiwwuhlerozwidka”, zajmujące się poszukiwaniem złóż węgla na zachodniej Ukrainie. Wybuch wojny niemiecko-radzieckiej przerwał prace geologiczne, powrócono do nich w 1945 roku.
W latach 1946–1947 przedsiębiorstwo „Lwowugolrazwiedka” rozszerzyło badania z obwodu lwowskiego również na zachodnią część obwodu wołyńskiego oraz Białorusi. W lipcu 1947 roku potwierdzono występowanie w obwodzie wołyńskim przemysłowych złóż węgla kamiennego.
W 1948 do rozpoznania złóż utworzono przedsiębiorstwo „Wołyńugolrazwiedka”, złożone z 5 grup geologiczno-rozpoznawczych. Po rozpoznaniu złóż w grudniu 1949 utworzono przedsiębiorstwo budowy kopalń „Zapadszachtobud”. W 1950 wyznaczono pola górnicze 5 przyszłych kopalni.
W granicach lwowsko-wołyńskiego basenu węglowego odkryto 4 złoża węgla kamiennego: Nowowołyńskie, Zabuskie, Meżyriczeńskie i Sokalskie.