W 1910 pracował w Londynie jako kierowca Arthura Conana Doyle’a.
Gang Bonnota W końcu 1910 Bonnot i Platano wrócili do Lyonu, który musieli szybko opuścić w obawie przed aresztowaniem. W drodze do Paryża w niewyjaśnionych okolicznościach zginął Platano; Bonnot utrzymywał, że jego wspólnik przypadkowo zastrzelił się z własnego pistoletu. Po dotarciu do stolicy Bonnot skontaktował się z grupą anarchoindywidualistów skupionych wokół czasopisma Anarchia i przejął w niej faktyczne przywództwo. Entuzjastycznie przyjął koncepcję Octave’a Garniera, by grupa oparła swoją działalność na napadach rabunkowych. Znajomość modeli automobili, jaką posiadał Bonnot, okazała się kluczowa dla dalszego powodzenia gangu.
Uczestniczył w szeregu napadów rabunkowych na banki, konwoje z pieniędzmi oraz osoby prywatne. Przypadkowo zaskoczony przez grupę żandarmów w Ivry-sur-Seine, został wyśledzony w Choisy-le-Roi i zmarł w wyniku ran odniesionych w strzelaninie.
Bibliografia J. Maitron, Ravachol et les Anarchistes, Juillard, Paris 1964
Kategoria:Francuscy anarchiści Kategoria:Illegaliści Kategoria:Zabójcy Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1912