Charakterystyczne dla Forsytha było posługiwanie się w powieściach stylem dziennikarskim. Dzięki temu zabiegowi czytelnik odczuwa wrażenie, jakby to, co czytał, było swego rodzaju reportażem, relacją. Wiele wydarzeń, o których Frederick Forsyth pisał w swoich książkach, zdarzyło się naprawdę, wiele osobistości istniało w rzeczywistym świecie. Sposoby przemytu broni, substancji wybuchowych, prania brudnych pieniędzy, manipulacji ludźmi opisywał w drobnych szczegółach. Jego opowiadania mogłyby z powodzeniem służyć jako podręcznik przeprowadzania zamachu czy porwania (np. Dzień Szakala zawiera bardzo dokładne informacje dotyczące zdobywania nowej tożsamości, Psy wojny – zawierają również bardzo dokładny – chociaż fikcyjny – opis planu i realizacji przeprowadzenia zamachu na jedno z państw afrykańskich).
W okresie PRL w Polsce wydano tylko Dzień Szakala, zbiór No Comeback (pt. Czysta robota) oraz Psy wojny w wersji okrojonej. Pozostałe powieści nie mogły się ukazać, gdyż przedstawiały negatywny obraz Związku Radzieckiego lub pozytywny obraz państwa Izrael. Zostały wydane w większości już w warunkach wolności słowa po 1989.
Ekranizacje
Kilka powieści zostało zekranizowanych (Dzień Szakala dwukrotnie).