w Sympozjum Międzynarodowego Stowarzyszenia Konstrukcji Łupinowych () w Sztokholmie (1957), Kongresach Międzynarodowego Stowarzyszenia Konstrukcji Sprężonych () w: Rzymie i Neapolu (1962), Paryżu (1966) oraz Pradze (1970).
Prowadził prace teoretyczne i projektowe w zakresie konstrukcji żelbetowych i konstrukcji sprężonych. Autor kilkudziesięciu projektów mostów m.in. na Wiśle, Odrze czy Kłodnicy, w tym nagrodzonego w 1936 projektu mostu przy ulicy Karowej w Warszawie (niezrealizowany) oraz projektów mostów żelbetowych, m.in. w: Goczałkowicach-Zdroju, pod Bieruniem Nowym na drodze Mysłowice–Oświęcim, Wiśle, pod Górą czy Skoczowie. Warto dodać, że wspomniany most w Bieruniu Nowym o czterech łukach bezprzegubowych, rozpiętości (42 i 28) m był wówczas mostem żelbetowym o największej rozpiętości w Polsce, a most żelbetowy przez Kłodnicę w Przyszowicach był pierwszym zastosowaniem tzw. belki gerberowskiej w polskim mostownictwie. Ponadto był autorem projektów żelbetowych wież ciśnień w Lublińcu i Bieruniu Starym.