W latach 1944–1945 przebywał na robotach przymusowych w Leneburgu. Do Polski wrócił w marcu 1945 roku. 15 lipca 1945 został wybrany wiceprezesem Stronnictwa Pracy i z jego nominacji wszedł w skład Krajowej Rady Narodowej, w której zasiadał do września 1946. 31 sierpnia 1948 został aresztowany przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego. 6 kwietnia 1951 roku skazano go na 15 lat więzienia za „prowadzenie nielegalnej działalności w latach 1945-1948” (nielegalne Zjednoczenie Zawodowe Polskie), a także „za współpracę z Gestapo w czasie okupacji”. Zamęczony 31 sierpnia 1952 roku zmarł we Wronkach. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 171-2-5).
20 marca 1958 roku został pośmiertnie uniewinniony i zrehabilitowany.
Jest patronem ulic w Gdańsku i Toruniu.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
Przypisy
Bibliografia