Józef Kwasiborski ps. NiemiraPanieńskie nazwisko matki., Rafał, Podmiejski (ur. w Mińsku, zm. 17 października 1980 w Pruszkowie) – polski dziennikarz i działacz chrześcijańsko-demokratyczny, samorządowiec II RP, poseł do Krajowej Rady Narodowej (1945–1946), członek redakcji „Tygodnika Warszawskiego”.
Życiorys thumb|240px|Grób Józefa Kwasiborskiego na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie Urodził się na obecnej Białorusi, jednak w wieku 4 lat zamieszkał w Pruszkowie, gdzie ojciec uzyskał zatrudnienie w lokalnych warsztatach kolejowych. W 1918 uzyskał maturę w Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie. Podczas I wojny światowej działał w POW. W 1918 wstąpił na Wydział Lekarski UW, którego nie ukończył ze względu na zaciągnięcie się do wojska podczas wojny polsko-bolszewickiej. Po zakończeniu działań wojennych poświęcił się dziennikarstwu: wydawał m.in. „Głos Pruszkowa”, „Echo Pruszkowa” i po raz kolejny „Głos Pruszkowa” (1928, 1934–1939). W 1921 przez krótki okres pracował w sanatorium dla psychicznie chorych na Wrzesinie. W tym samym roku został wybrany radnym miejskim, mandat uzyskiwał w kolejnych wyborach do 1938. W 1923 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej-Demokracji. W latach 1926–1930 pełnił obowiązki wiceburmistrza Pruszkowa. Był również przewodniczącym sejmiku powiatowego.