W tym samym roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego. W 1998, po likwidacji ŚAM, został zatrudniony w Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych ŚAM w Tychach (przeniesionej w 2000 do Katowic-Ochojca oraz przemianowanej na Katedrę i Klinikę Chorób Wewnętrznych i Reumatologii). W 1999 przeszedł na emeryturę. Do 2002 pracował w niepełnym wymiarze czasu pracy w Klinice Chorób Wewnętrznych i Reumatologii.
Jako pierwszy w Polsce wprowadził do rutynowej diagnostyki chorób kości badania morfometryczne tkanki kostnej. Wprowadził również badania dotyczące algodystrofii kończyn, zmian naczyniowych w reumatoidalnym zapaleniu stawów, pierwotnych i wtórnych systemowych zapaleń naczyń.
Działalność naukowa W 1957 wprowadził do propedeutyki chorób wewnętrznych wykłady i ćwiczenia z reumatologii, a od 1986 zajęcia z reumatologii i rehabilitacji narządów ruchu. W latach 1976–1998 prowadził kursy w WODKM w Katowicach na temat podstaw diagnostyki i rehabilitacji chorób reumatycznych. Organizował także coroczne kursokonferencje oraz prowadził wiele wykładów, kursów i szkoleń. Był promotorem czterech prac doktorskich, a także konsultantem m.in. Komitetu Badań Naukowych oraz specjalistą rad naukowych różnych Instytutów (w latach 80.).