Od średniowiecza istniały we wsi karczmyZob. mapka w Rembalski 2006, s. 195.; sołtys był zwykle karczmarzem. Potem kartuzi wybudowali we wsi również własną gospodę oraz cegielnię, którą wydzierżawili; funkcjonowała ona jednak stosunkowo krótko. Powiększyli też obszar Gdyni przez dodanie do areału wiejskiego obszaru sąsiednich łąk. Do istniejącego przysiółka GrabówekW roku 1429 kartuzi ustanowili jednego sołtysa dla Grabówka i Gdyni, Tadeusz Bolduan, Bedeker gdyński, Gdańsk 1997, s. 296. włączono 6 włók (ok. 100 ha) lasu na potrzeby opałowe i budowlane. Na tzw. Gdyńskich Górkach (dzisiejsza Kamienna Góra) funkcjonował folwark klasztornySokołowska et al. 2006, s. 247., a na wzniesieniach na południe od wsi klasztor założył sadMamuszka 1959, s. 148.. Również sąsiednie tereny wiejskie, które później wejdą w skład miasta Gdynia, należały w większości do instytucji kościelnychWsie znajdujące się w południowej części Kępy Oksywskiej, tj. Pogórze, Obłuże, Oksywie, stanowiły własność zakonu norbertanek z Żukowa. Wieś Gdynia wraz z Grabówkiem należała do kartuzów, Witomino do gdańskich brygidek, a Wielki Kack bezpośrednio do biskupa kujawskiego, Paweł Różyński, To kościoły decydowały o kształcie Gdyni, [w:] serwis Trójmiasto [dostęp 26 stycznia 2022].. mały|Pierwszy znany plan Gdyni, 1731 W 1634 r.