thumb|Grób Zofii Rudnickiej na cmentarzu żydowskim w Warszawie Zofia Rudnicka, właściwie Paulina Hausman, ps. Alicja (ur. 1907, zm. 7 lutego 1981 w Warszawie) – polska prawniczka i sędzia, działaczka społeczna, członkini Rady Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu na Kraj „Żegota”.
Życiorys Ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, po czym do wybuchu II wojny światowej pracowała w Stryju jako adwokat. Po włączeniu miasta w skład Ukraińskiej SRR w 1939 zatrudniona w administracji radzieckiej. W 1942 przeniosła się do Krakowa, a później Warszawy. W tym samym roku znalazła się wśród założycieli i działaczy Rady Pomocy Żydom przy Delegaturze Rządu na Kraj „Żegota”. Od grudnia 1942 do lipca 1944 pracowała w Biurze Rady, za: Teresa Prekerowa, „Struktura organizacji i tryb pracy warszawskiej RPŻ”, w: „Konspiracyjna Rada Pomocy Żydom w Warszawie, 1942-1945, Warszawa 1982. Od 1943 należała do Stronnictwa Demokratycznego, a później Stronnictwa Polskiej Demokracji (SPD).