Nowojorskie Badania Podłużne (ang. New York Longitudinal Studies) – projekt badawczy przeprowadzony od roku 1956 do lat 1990. przez Alexandra Thomasa i Stellę Chess na 133 dzieciach amerykańskich pochodzących z rodzin klasy średniej. Celem badania było stworzenie teorii temperamentu dla dzieci oraz sprawdzenie wartości predykcyjnej tej teorii. W ramach NYLS wyróżniono 9 cech temperamentalnych, które układały się w 3 typy temperamentów.
Cechy i typy temperamentalne 9 cech temperamentu wyróżnionych przez Thomasa i Chess: Aktywność Rytmiczność Zbliżanie się – wycofywanie Łatwość przystosowania Próg reagowania Siła reakcji Jakość nastroju Roztargnienie Zasięg uwagi i wytrwałość
3 typy temperamentalne: Temperament łatwy (ok. 40% dzieci) – występuje u nich przewaga nastroju pozytywnego nad negatywnym, łatwo przystosowują się, są ciekawe nowych bodźców Temperament wolno rozgrzewający się (ok. 15% dzieci) – wykazują przewagę nastroju negatywnego nad pozytywnym, trudno się przystosowują, reagują negatywnie na nowe bodźce Temperament trudny (ok. 10% dzieci) – wykazują przewagę nastroju negatywnego nad pozytywnym, trudno się przystosowują, reagują negatywnie na nowe bodźce.