Stosunki między trzema chrześcijańskimi dziedzinami pogorszyły się po zabójstwie hrabiego Garcii w 1027. W ramach kroków wojennych, które nastąpiły po tym zdarzeniu, Sancho III najpierw atakował Kastylię, a następnie León. U szczytu swoich podbojów rozszerzył granice królestwa od Galicji na zachodzie do hrabstwa Barcelony na wschodzie oraz tytułował się Rex Hispaniarum, królem Hiszpanów.
Sancho ożenił się z Muniadoną, córką hrabiego Sancho I z Kastylii. Spłodził z nią czterech ślubnych synów: García Sánchez III El de Nájera, króla Nawarry, Ferdynand I Wielki (1017–1065), króla Kastylii i Leónu, Gonzalo Sánchez, króla Sobrarbe i Ribagorza, Bernardo Sánchez z Nawarry.
Ze swoją kochanką – Sanchą de Aybar miał jeszcze jednego syna: Ramiro I Sánchez, króla Aragonii.
Przed śmiercią w 1035 Sancho podzielił swoje posiadłości pomiędzy synów. Ferdynand dostał Kastylię, Garcia – Nawarrę oraz kraj Basków, a Gonzalowi przypadła Sobrarba oraz Ribargorza. Nieślubny syn Ramiro otrzymał w spadku hrabstwo Aragonii, które potem przekształciło się w pełnoprawne królestwo.
Pochowany w klasztorze augustianów w dolinie RoncesvallesGustav Faber – Merowingowie i Karolingowie, PIW, Warszawa 1994, s. 166..
Przypisy
Kategoria:Władcy Nawarry Kategoria:Władcy Aragonii Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1035