Biegus rdzawy (Calidris canutus) – gatunek ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Gniazduje w arktycznych rejonach Azji i Ameryki Północnej. Zimuje na wybrzeżach wszystkich kontynentów oprócz Antarktydy. Bliski zagrożenia wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku Karol Linneusz w 10. edycji Systema Naturae, uznawanej za początek nomenklatury zoologicznej. Autor nadał gatunkowi nazwę Tringa Canutus. Jako miejsce występowania wskazał Europę; później miejsce typowe ograniczono do Szwecji. Obecnie biegus rdzawy umieszczany jest w rodzaju Calidris. Wyróżnia się sześć podgatunków.
Występowanie Zamieszkuje w zależności od podgatunku: Calidris canutus canutus (Linnaeus, 1758) – środkowo-północna Syberia, Półwysep Tajmyr i być może Jakucja. Zimuje w zachodniej i południowej Afryce. W Polsce spotykany w czasie przelotów w kwietniu–maju i lipcu–październiku. Regularnie, a jesienią dość licznie pojawia się na wybrzeżu, zaś w głębi kraju jest rzadki i nieliczny. Calidris canutus piersmai Tomkovich, 2001 – Wyspy Nowosyberyjskie. Zimuje w północno-zachodniej Australii. Calidris canutus rogersi (Mathews, 1913) – Półwysep Czukocki, być może także obszary dalej na zachód.