Po ukończeniu studiów pracował w spółdzielczości drobnorolniczej w Centralnej Kasie Spółek Rolniczych, w tym w latach 1935–1945 w Krakowie na stanowiskach: kierownika oddziału i członka Zarządu Głównego.
Podczas okupacji niemieckiej był m.in. członkiem grupy ekonomicznej KRN i zajmował się dostarczaniem środków pieniężnych dla organizacji politycznych i wydawnictw lewicowych. W dniu 25 stycznia 1945 w Lublinie został mianowany prezesem Narodowego Banku Polskiego, z misją jego zorganizowania. Jednocześnie w latach 1945–1947 był posłem do KRN z ramienia PPR, a od 1957 do 1961 roku posłem na Sejm PRL II kadencji z ramienia PZPR. 5 lipca 1945 został wysłany przez Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej do Wielkiej Brytanii, przewodniczył „delegacji dla przejęcia majątku po byłych rządach emigracyjnych i przeprowadzenia rokowań finansowych likwidacyjnych z czasów wojny”. Brał udział w negocjacjach z rządem emigracyjnym ws. zwrotu wziętego na przechowanie złota.
Delegat na Kongres Zjednoczeniowy w grudniu 1948 oraz na III Zjazd PZPR (1959). Członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego (1954–1956), następnie członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu (1958–1966). Prezes Naczelnej Rady Spółdzielczej (1954–1958)Trybuna Robotnicza, nr 4 (4350) 7 stycznia 1958 roku, s.