W 1906 roku Anna Haava osiadła w Juriewie (jak podówczas nazywano dzisiejsze miasto Tartu) i oddała się pracy literackiej. Pisywała głównie na zlecenie i dokonywała przekładów, przez pewien czas była współredaktorką pisma „Postimees”. Jej ciężka sytuacja materialna poprawiła się w 1920 roku, kiedy otrzymała pisarską emeryturę (ponownie przyznaną w 1945 roku). W 1922 roku została członkinią założycielką Związku Pisarzy Estońskich.
Oficjalne obchody dziewięćdziesiątych urodzin Anny Haavy odbyły się w 1954 roku na Uniwersytecie w Tartu. Poetka została uhonorowana tytułem , na jej cześć nazwano też jedną z ulic w Tartu.
Zmarła 13 marca 1957 roku w Tartu, w wieku 92 lat.
Do 1939 roku nosiła nazwisko Havakivvi, a po nim Haavakivi.
Twórczość
Anna Haava zadebiutowała literacko latem 1886 roku, na łamach gazety „Postimees”. Pod pseudonimem Üks Eesti neiu napisała wiersz Koidulale, adresowany do zmarłej właśnie poetki Lydii Koiduli.