w Hexabiblos – na systemy prawne Bałkanów i Rosji.

Średniowiecze i wczesna nowożytność thumb|Strona z oldenburskiego Zwierciadła saskiego Do początku pełnego średniowiecza dominowało prawo zwyczajowe z zasadą osobowości prawa, która ewoluowała w stronę zasady terytorialności, jednak na małych obszarach rozbitych dzielnic. Z tego okresu wywodzi się anglosaskie common law. Około XI–XII w. na uniwersytetach zaczęto badać prawo rzymskie. W XIII w. odrodziła się arystotelesowska koncepcja państwa i prawodawstwa. Spisywano wtedy „zwody”, „zwierciadła”, „kodeksy”, zawierające normy prawa zwyczajowego. W późnym średniowieczu zwiększyła się liczba podmiotów prawodawczych i udział stanowienia prawa (w tym stanowego i korporacyjnego). Następnie pojawiły się normy obowiązujące na obszarze całych państw.

Okres reformacji przyniósł postulaty systematyzacji prawa. Usystematyzowane, racjonalizowane prawo publiczne, ustrojowe, procesowe i karne rozwinęło się w dobie absolutyzmu. W państwach, w których nie było absolutyzmu, utrzymała się rola prawa zwyczajowego.