Pagody mały|Pagoda Songyue Pomimo przejęcia z Indii idei stupy i zachowania jej podstawowej funkcji relikwiarza, na ostateczną formę pagód chińskich wpłynęła tradycja wznoszenia wielokondygnacyjnych budowli typu lou, znanych już w starożytności. Znaleziska archeologiczne dowodzą, że pierwowzorem pagody w typie chińskim są wieże strażniczeEdward Kajdański: Architektura Chin str 77. Dzięki ceramicznym modelom znalezionym w grobowcach można prześledzić proces ewolucji pierwotnej wieży strażniczej, który dał w rezultacie typową pagodę chińską. Jako materiału do budowy używano drewna, nawet brązu, żelaza czy porcelany. Uderzającą cechą jest naśladowanie form architektury drewnianej również w pagodach kamiennychKünstler: Sztuka Chin str 187 i 244. Najbardziej typowe dla Chin są jednak pagody ceglane. Wznoszono pagody zarówno z cegły suszonej, jak i wypalanej. Cegła glazurowana stosowana była do oblicówkiEdward Kajdański: Architektura Chin str 24. W okresie od V do VII w. pagody osiągały wysokość 50 m. Niekiedy osiągały nawet 100 m wysokości. Najwyższa zachowana do dziś pagoda Liaodi w prowincji Hebei ma 82 m wysokości. Pagody w Chinach budowane były na planie kwadratu lub wieloboku, zdarzały się także okrągłe. Ilość kondygnacji zgodnie z tradycją jest zawsze nieparzysta.