Sytuacja zaogniła się w pierwszej połowie lat 80. XVIII wieku. Na przełomie lat 1782 i 1783 Gdańszczanie zamknęli jedną z dróg przez swe terytorium i wprowadzili pewne obostrzenia wobec przewoźników zboża na rzece. Chodziło o zmuszenie poddanych pruskich do płacenia należnej opłaty tranzytowej, od czego dotąd często się uchylali, naruszając prawa handlowe Gdańska. W odpowiedzi Prusacy w sierpniu 1783 roku zablokowali żeglugę dla jednostek gdańskich, a 17 października 1783 r. wprowadzili blokadę miasta, trwającą do stycznia 1784 r.
Podpisanie konwencji Władze Gdańska w zaistniałej sytuacji zwróciły się o pomoc do króla polskiego oraz poprosiły o mediację w sporze Katarzynę II. Rozmowy, prowadzone m.in. w Warszawie, doprowadziły do podpisania konwencji między Prusami a Gdańskiem dnia 22 lutego 1785 roku.