Podczas wojny polsko-bolszewickiej był dowódcą kompanii telegraficznej nr 2 w Zegrzu. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 Batalionie Zapasowym Telegraficznym. W 1924 pełnił służbę w Centralnych Zakładach Wojsk Łączności w Warszawie na stanowisku II zastępcy kierownika zakładów. W styczniu 1925 został przydzielony z do macierzystego 2 Pułku Łączności w Jarosławiu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 3 maja 1926 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów łączności. W czerwcu 1926 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa łączności. W 1928 roku był szefem 5 Okręgowego Szefostwa Łączności w Krakowie, pozostając oficerem nadetatowym 2 płącz. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.