Opowiadał się za całkowitym podporządkowaniem ZSL PZPR.
W latach 1945–1947 był dyrektorem Departamentu Szkolnictwa Ogólnokształcącego w Ministerstwie Oświaty. Od 1950 do 1951 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Szkolenia Kadr w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych. W latach 1952–1956 sprawował mandat posła na Sejm PRL I kadencji. Reprezentował okręg wyborczy Grudziądz, pracował w Komisji Spraw Ustawodawczych. Od kwietnia 1954 do lutego 1957 zajmował stanowisko wiceministra rolnictwa, a od początku 1958 roku do końca życia był wiceministrem oświaty.
Redaktor naczelny „Gazety Ludowej” (organu PSL), „Woli Ludu” (organu ZSL) i „Orki” (tygodnika kulturalnego), autor podręczników szkolnych do matematyki. Zasiadał w prezydiach Towarzystwa Szkoły Świeckiej, Krajowego Komitetu Społecznego Funduszu Budowy Szkół, Ogólnopolskiego Komitetu Pokoju oraz Rady Kultury i Sztuki. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1946).. Pochowany na Powązkach Wojskowych (kwatera A25-tuje-5).
Życie prywatne Był synem Wacława (inżyniera) i Zofii z Pepłowskich. Od 1927 był żonaty z Genowefą Zając-Jerzmanowską, z którą miał dzieci: Alicję (1931–1944, łączniczkę w powstaniu warszawskim), Krystynę (ur. 1933, historyk sztuki) i Andrzeja (ur.