thumb|Włośniki (h) Włośniki – cienkościenne uwypuklenia komórek skórki (ryzodermy) występujące u roślin naczyniowych w strefie różnicowania korzenia, zwanej też strefą włośnikową. Strefa ta rozwija się tuż nad końcami korzeni, zwykle na długości 1–2 cm. Włośniki wyrastają w niej w wielkim zagęszczeniu i osiągają zazwyczaj do ok. 1,5 mm długości, znacznie zwiększając powierzchnię chłonną korzeni. Za pośrednictwem włośników rośliny wchłaniają wodę z roztworu glebowego wraz z rozpuszczonymi w niej jonami soli mineralnych. Włośniki odgrywają także istotną rolę stabilizującą w przypadku siewek oraz w interakcjach z mikroorganizmami glebowymi. Nie wykształcają się na korzeniach wielu roślin wodnych i błotnych oraz tych żyjących w mykoryzie ektotroficznej z grzybami.
Powstawanie i budowa thumb|Wzrost włośnika thumb|Siewki sałaty siewnej z widocznymi strefami włośnikowymi Włośniki wyrastają z komórek skórki korzenia zwanych trichoblastami. U niektórych grup systematycznych różnią się one od innych komórek skórki mniejszymi rozmiarami i gęstszą protoplazmą. Szczególnie wyraźne różnice wielkości i kształtu komórek tworzących włośniki od reszty występują np. wśród traw, u których inne komórki ich skórki korzenia (atrichoblasty) są wyraźnie dłuższe od trichoblastów.