Na emigracji skoncentrowała się na działalności publicystycznej. Współpracowała z „Wiadomościami Polskimi” w Mannheim, „Tygodniem Polskim" (Londyn), „Zeszytami Literackimi” (Paryż). W „Wiadomościach Polskich” publikowała także poezje; w „Tygodniu Polskim” prowadziła rubrykę „Na szerokim świecie” (pod pseudonimem Rębajło). Utrzymywała kontakt z Muzeum Literatury w Warszawie. Była autorką utworów dla dzieci (O braciach kłótnikach i wesołej Basi, 1955; Król poezji: opowieść o panu Adamie, 1956) i przekładów (m.in. A. Cojazzi Pier Giorgio Frassati, 1936; I. Silone Wybór towarzyszy, 1964; M. Winowska Prawdziwe oblicze ojca Pio, 1965). Podpisała list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34.. W 1982 w Londynie opublikowała tom wspomnień Sto lat, w którym zawarła własne obserwacje z życia kilku pokoleń polskiej inteligencji.

Była laureatką wielu nagród literackich, m.in. nagrody im. A. Godlewskiego (1974), nagrody „Wiadomości” (1980), nagrody Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie (1990).

Ostatnie lata życia spędziła w domu spokojnej starości w Laxton Hall w Anglii, kontynuując działalność publicystyczną jeszcze po ukończeniu 100 lat.