Jan Kanty Działyński, hrabia (ur. 28 września 1829 w Kórniku, zm. 30 marca 1880 tamże) – polski działacz społeczny i polityczny, powstaniec, prezes towarzystwa literacko-historycznego, wydawca bibliotek nauk ścisłych, redaktor, ostatni z rodu Działyńskich, właściciel dóbr: Kórnik (koło Poznania) i Janusz (Jeżopole).
Życiorys Był synem powstańca i posła Tytusa (1796–1861) i Celestyny z Zamoyskich (1805–1883). Kształcił się w poznańskim Gimnazjum św. Marii Magdaleny. W latach 1849–1851 odbył służbę w wojsku pruskim i uczęszczał na wykłady uniwersyteckie w Berlinie; uzupełniał wykształcenie z nauk ścisłych u prywatnych nauczycieli w Paryżu. 21 lutego 1857 poślubił w Paryżu księżniczkę Izabellę z Czartoryskich (1830–1899), córkę księcia Adama Jerzego Czartoryskiego (1770–1861) – prezesa Rządu Narodowego. Wraz z żoną osiadł w Gołuchowie, gdzie rozpoczął kolekcjonowanie obrazów i zabytków sztuki (m.in. antycznych waz).