mały|344x344px|Włodzimierz Dzieduszycki - portret olejny Kazimierza Pochwalskiego (1900) Włodzimierz Ksawery Tadeusz Dzieduszycki, herbu Sas (ur. 22 czerwca 1825 w Jaryszowie, zm. 18 września 1899 w Poturzycy) – polski ziemianin, pierwszy ordynat poturzycki, przyrodnik, muzealnik, mecenas nauki, folklorysta, promotor szkolnictwa, przemysłu domowego i sztuki ludowej. Marszałek Galicyjskiego Sejmu Krajowego, twórca Muzeum Przyrodniczego we Lwowie, współtwórca Biblioteki Poturzyckiej, członek Izby Panów austriackiej Rady Państwa.
Dzieciństwo i młodość Włodzimierz Dzieduszycki pochodził z rodziny hrabiowskiej Dzieduszyckich herbu Sas. Był synem Józefa Kalasantego (1776–1847) i Pauliny z Działyńskich herbu Ogończyk (1795–1856)Marian Tyrowicz, Dzieduszycki Włodzimierz (1825,-1899), Polski Słownik Biograficzny, t. 6 Kraków 1948, s. 122-126. W młodości nie uczęszczał do żadnej szkoły. W majątkach rodowych w Poturzycy, a następnie w Zarzeczu, historii polskiej uczyła go matka, a innych przedmiotów nauczyciel domowy Franciszek Kleczkowski. Gdy rodzina przenosiła się na zimę do Lwowa, nauczaniem zajmowali się inni nauczyciele, m.in.