W 1988 wyemigrował wspólnie ze swoją żoną, mistrzynią międzynarodową Esther Epstein, do Stanów Zjednoczonych. W 1989 podzielił I m. w turniejach American Open (w Los Angeles) i World Open (w Filadelfii), w 1991 podzielił II m. (za Edvinsem Kengisem, wspólnie z Thomasem Ernstem i Vlastimilem Jansą) w otwartym turnieju w Gausdal, w 1995 zwyciężył (wspólnie z Nickiem de Firmianem i Patrickiem Wolffem) w finale indywidualnych mistrzostw Stanów Zjednoczonych, natomiast w 1998 zajął I m. w turnieju Pan American Chess Championship w San Felipe. W 2002 jedyny raz w karierze wystąpił w reprezentacji USA na rozegranej w Bledzie szachowej olimpiadzie, zdobywając 6½ pkt w 11 partiach. W 2004 podzielił dz. II m. w Filadelfii (turniej World Open, za Warużanem Akobianem, z Hikaru Nakamurą, Jewgienijem Najerem, Jaanem Ehlvestem, Ilią Smirinem, Igorem Nowikowem, Jiřím Štočkiem, Aleksandrem Oniszczukiem i Abhijitem Kunte), a w 2006 w tym samym turnieju podzielił I m. (wspólnie z Ildarem Ibragimowem, Wadimem Miłowem, Joelem Benjaminem i Gatą Kamskim). Dwukrotnie (2007, 2008) zdobył srebrne medale mistrzostw Ameryki.