Standard skojarzony z Winchesterem wyszedł stopniowo z użycia po podboju normandzkim w roku 1066. Klasztory nie działały w tym okresie tak jak wcześniej, ponieważ angielscy biskupi zostali zastąpieni normańskimi, którzy wprowadzili swoje własne łacińskie podręczniki i konwencje piśmiennicze, co doprowadziło do niemalże całkowitego zaniku piśmiennictwa w języku staroangielskim. Łacina i język anglo-normandzki (zmodyfikowana wersja języka francuskiego, używana przez najeźdźców normańskich na Wyspach Brytyjskich) wyparły język staroangielski w funkcji języka pisanego. W XII wieku śmierć ostatnich skrybów wyszkolonych jako chłopcy przed podbojem normandzkim położyła kres pamięci o jakimkolwiek standardzie pisanym języka staroangielskiego.
Bibliografia Albert C. Baugh, Thomas Cable. 2002. A History of the English Language. London: Routledge. . Alistaire Campbell. 1959. Old English Grammar. Oxford: Clarendon Press. . Randolph Quirk & C. Wrenn. 1958. An Old English Grammar. London: Routledge. .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dialekty języka staroangielskiego