Recepcja W liście z 11 stycznia 1832 r. Robert Schumann polecił Friedrichowi Wieckowi nauczenie Ronda op. 1 swojej córki Clary (późniejszej żony Schumanna). Zdaniem Niecksa indywidualność kompozytora jest tu jeszcze słabo widoczna, jednak nie możemy zarzucić mu naśladowania jakiegokolwiek mistrza. Tomaszewski pisał, że do badań nad twórczością Chopina [...] utwór ten ma szczególne znaczenie. Widoczne są tam wzory muzyki klasycznej, zarówno w strukturowaniu refrenu, tematu podstawowego jak i części wewnętrznych [...]. Język harmoniczny tego utworu odpowiada zasadom muzyki klasycznej. [...] Natomiast stosunki harmoniczne zachodzące pomiędzy tematami zdradzają już wzory późniejsze.
Wydania Jako op. 1 utwór został oznaczony później. W Berlinie ukazał się w 1835 r. nakładem . Wydanie to miało być dostępne w Warszawie u Brzeziny. W Londynie Rondo ukazało się w marcu 1836 r. nakładem Wessel & Co. Strona tytułowa informowała o nowym wydaniu poprawionym przez „jego ucznia J. Fontanę”. Brytyjski wydawca samowolnie opatrzył utwór tytułem Adieu à Varsovie. W październiku 1836 r. kompozycję wydał w Paryżu Maurice Schlesinger. W maju 1839 r. w Lipsku Rondo wydał (wydanie poprawione częściowo przez kompozytora).