Podczas referendum w 1946 był kierownikiem powiatowym Grupy Ochronno-Propagandowej WP. W listopadzie 1947 ukończył kurs dowódców batalionu Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Następnie rozpoczął służbę w 40 Pułku Piechoty w Bolesławcu, gdzie był komendantem pułkowej szkoły podoficerskiej, a od lipca 1949 dowódcą batalionu szkolnego. W latach 1949–1952 studiował w Akademii Sztabu Generalnego. Po jej ukończeniu został szefem Wydziału I Operacyjno-Wyszkoleniowego w sztabie 11. Dywizji Zmechanizowanej w Żaganiu, a następnie w sztabie 19. Dywizji Zmechanizowanej w Torzymiu.

W okresie od lipca 1953 do maja 1954 był w stopniu podpułkownika szefem Wydziału Operacyjnego Sztabu Polskiej Misji do Komisji Nadzoru Państw Neutralnych w Korei. W latach 1954–1968 służył w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP jako szef wydziału III w Oddziale I (1955), szef II Oddziału Obrony Przeciwlotniczej (1955–1956), szef Oddziału II Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej (1956–1961) i szef Oddziału III Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej (1961–1964). W latach 1964–1965 był szefem Oddziału II OPK i Lotnictwa w Zarządzie III Operacyjnym Obrony Terytorium Kraju. Od listopada 1965 był zastępcą szefa Zarządu I Operacyjnego – szefem Centrum Dowodzenia Sztabu Generalnego WP.