Są to między innymi: I i II Aneks Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (CMS), II Aneks dotyczący Obszarów Szczególnie Chronionych oraz Dzikiej Przyrody (SPAW) z protokołu Konwencji Kartagińskiej.
W Stanach Zjednoczonych gatunek ten chronią ustawy Międzyamerykańskiej Konwencji do spraw Ochrony i Zachowania Żółwi Morskich (IAC) – jest to jedyny międzynarodowy traktat dotyczący jedynie żółwi. Wszystkie te organizacje i ustawy mają na celu zredukowania lub wyeliminowania gróźb czyhających na żółwie morskie. W 1989 roku ustanowiono zakaz wyłapywania żółwi ze środowiska naturalnego. Nakazano także używanie bezpieczniejszych dla żółwi sieci ze specjalnymi otworami. Także rządy Ameryki i Meksyku uznały żółwia zatokowego za krytycznie zagrożonego i objęły go ochroną, by pomóc we wzroście jego populacji.
Po raz pierwszy gatunek Lepidochelys kempii został uznany przez IUCN za zagrożony wyginięciem w 1982 roku. Decyzja ta była popierana przez kolejne uaktualnienia w 1986, 1988, 1990 i 1994 roku. W 1996 status ten został podniesiony do krytycznie zagrożonego.