thumbnail|right|Zaciśnięta pięść, symbol ruchów autonomistycznych Autonomizm – nurt radykalnie lewicowej myśli politycznej, powstały w latach 60. XX wieku we Włoszech jako kontynuacja ruchu komunizmu robotniczego (wł. operaismo). Z czasem ruch ten zasymilował wiele elementów myśli anarchistycznej, łącząc je z marksizmem. Grupy powołujące się na różnie rozumiany autonomizm pozostają czynne przede wszystkim w Niemczech, Danii, Włoszech i Francji.
Za głównych teoretyków autonomizmu uważani są Antonio Negri, Sergio Bologna, Paolo Virno oraz Mario Tronti.
Cechy charakterystyczne Autonomiści akceptują marksistowski podział społeczeństwa na klasy oraz koncepcję walki klasowej jako głównego motoru zmian politycznych i społecznych, przyjmują również za cel budowę społeczeństwa bezklasowego, do czego ma doprowadzić czynne działanie klasy robotniczej. W odróżnieniu jednak od tradycyjnego marksizmu do tejże klasy zaliczają również bezrobotnych i studentów, jako grupy pozostające we wspólnocie interesów z pracownikami najemnymi.