Order Mussoliniego Dekretem z dnia 2 marca 1944 Benito Mussolini przejął order jako główne odznaczenie stworzonej przez siebie Włoskiej Republiki Socjalnej. Poprzedni podział na klasy zachowano, ale zmieniono wygląd medalionu środkowego oznaki: umieszczono tam nieukoronowanego orła rzymskiego, zrywającego się do lotu, bez tarczy sabaudzkiej na piersi. Medalion rewersu pozostał niezmieniony. Dekret rozszerzył przyznawanie orderu. udostępniając go obywatelom włoskim.
Powojenne losy orderu Po śmierci ojca w dniu 28 kwietnia 1945 starszy syn dyktatora Vittorio (1916–1997) ogłosił się „Głową i Wielkim Kanclerzem” (Capo e Gran Cancelliere) orderu Orła Rzymskiego i stworzył z niego order domowy dynastii Mussolinich, nie mając do tego prawa, gdyż ojciec mimo ogromu swej władzy nie był głową koronowaną. Order miał być nadawany za zasługi dla miasta Rzymu, Roma, caput mundi et urbe æterna (Rzymu, głowy świata i Wiecznego Miasta) i dla ludzkości, popoli componenti l'umana famiglia (narodów tworzących rodzinę ludzką). Po śmierci Vittoria rolę głowy pseudo-zakonu przejął młodszy brat Romano Mussolini (1927–2006).