Postępowanie przed Komitetem nie ma charakteru sądowego. Choć Komitet przy rozpatrywaniu skargi indywidualnej przypomina w swoim działaniu Trybunał, jego decyzje formalnie nie wiążą państwa-strony Paktu. Z uwagi na autorytet międzynarodowy tego organu przypadki nie realizowania jego rozstrzygnięć należą jednak do rzadkości.
Komitet może rozpatrywać także skargi państw-stron zarzucające innym państwom-stronom łamanie Paktu, zgodnie z art. 41 (skarga międzypaństwowa), jednak w praktyce państwa nie korzystają z tej możliwości.
Kolejną kompetencją Komitetu jest przyjmowanie i rozpatrywanie sprawozdań przedkładanych przez państwa-strony Paktu na temat ochrony praw człowieka na ich terytorium. Komitet, zgodnie z mechanizmem zawartym w Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych, uprawniony jest do przyjmowania i rozpatrywania sprawozdań dotyczących postępów, jakie państwa-strony Paktu dokonały w dziedzinie zawartych w Pakcie regulacji praw człowieka. Większość z państw zalega jednak ze składaniem sprawozdań, część z nich nie złożyła nawet pierwszego. W celu zdyscyplinowania państwa Komitet może jedynie wystosować do niego ponaglenie, ewentualnie opublikować jego nazwę na liście państw zalegających ze składaniem sprawozdań.