17 października 1940 odniósł uszkodzenia osłony hydrolokatora (Asdic), wchodząc na mieliznę w estuarium Tyne, podczas operacji mającej na celu zdetonowanie ewentualnych min magnetycznych przed wyjściem pancernika HMS „King George V”, lecz uniknął większych uszkodzeń, jakie w tym samym zdarzeniu odniosły niszczyciele „Ashanti” i „Fame”Don Kindell, NAVAL EVENTS, OCTOBER 1940, Part 2 of 2 w serwisie naval-history.net [dostęp 8-06-2009].. Uszkodzenia naprawiono podczas remontu od 2 grudnia 1940 do 25 stycznia 1941. Zastąpiono wówczas także podstawę dwóch dział 120 mm na rufowej pozycji X przez podstawę dwóch dział przeciwlotniczych 102 mm (podobnie, jak na innych okrętach tego typu).

Działając od maja 1941 w składzie Dowództwa Zachodnich Podejść (Western Approaches Command), 22 maja został przydzielony do eskorty konwoju WS8B z Firth of Clyde do Freetown. W drodze, 25 maja został wraz z niszczycielami HMS „Cossack”, „Sikh”, „Zulu” i polskim ORP „Piorun” odesłany do poszukiwania pancernika „Bismarck” na Atlantyku. Po odnalezieniu „Bismarcka” w nocy 27 maja, „Maori” przeprowadził na niego atak torpedowy, lecz bezskutecznie (podobnie jak pozostałe brytyjskie niszczyciele). Został przy tym lekko uszkodzony odłamkami pocisków, a kilku członków załogi wraz z dowódcą kmdr.por. H. Armstrongiem odniosło rany.