W 1953 rozpoczął studia na Uniwersytecie Cornella. Obrał filozofię, a nie kompozycję, jak planował od 14 roku życia. Uznał, porównując się z Mozartem i Bartókiem, iż jest już zbyt stary na rozpoczynanie kariery kompozytora. W 1957 obronił z wyróżnieniem pracę licencjacką na temat myśli austriackiego filozofa Ludwiga Wittgensteina i ukończył studia filozoficzne. W ich trakcie pozostawał pod wpływem profesora historii Wiliama Austina, który wzbudzał w Reichu zainteresowanie współczesną muzyką poważną, muzyką ludową oraz historią muzyki. Na ten okres przypada odrzucenie rodzinnej tradycji judaistycznej na rzecz fascynacji jogą.
Po ukończeniu studiów wrócił do Nowego Jorku, gdzie przez dwa lata uczęszczał na prywatne lekcje kompozycji u Halla Overtona. W latach 1958–1961 studiował kompozycję w Juilliard School of Music. Tam poznał Philipa Glassa, z którym współpracował zarówno na polu muzyki, jak i interesów. Wśród jego nauczycieli byli między innymi William Bergsma i Vincent Persichetti.
W 1961 przeprowadził się do San Francisco. Kontynuował naukę u Dariusa Milhauda i Luciano Berio w Mills College w Oakland, gdzie otrzymał tytuł magistra (w 1963).