W latach 1926–1930 wchodził w skład dyrekcji Polskich Zakładów Siemens-Schuckert w Warszawie, z racji tej pracy odbył serię podróży naukowych po Niemczech i Włoszech.

Zajmował się także pracą dydaktyczną. W latach 1928–1930 prowadził zlecone wykłady z liczników elektrycznych na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. W 1930 przeniósł się do Lwowa, gdzie został profesorem pomiarów elektrotechnicznych Politechniki Lwowskiej oraz kierownikiem Laboratorium Elektrotechnicznego. Od 1934 był członkiem korespondentem Akademii Nauk Technicznych (od 1936 członkiem czynnym), od 1937 członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie oraz członkiem Polskiego Towarzystwa Politechnicznego.Czasopismo Techniczne. R. 54, 10 sierpnia 1936, Nr 15 s. 266

W okresie radzieckiej okupacji Lwowa 1939-1940 nadal prowadził działalność naukową. W grudniu 1940 roku stanął na czele miejskiej komisji wyborczej do rad delegatów pracującychGrzegorz Hryciuk, Polacy we Lwowie 1939-1944, Warszawa 2000, s. 24.. Od 1939 prorektor sowieckiej Politechniki Lwowskiej. Został zamordowany przez NiemcówEinsatzgruppe zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha. w nocy z 3 na 4 lipca 1941 wraz z grupą uczonych lwowskich.