I tam, i na ziemiach polskich wszystkie naśladownicze instytucje nie prezentowały swoim programem wysokiego poziomu, a ich komercyjny charakter był sprzeczny z intencjami założycieli Zielonego Balonika.
Swój stosunek do tego zjawiska Boy-Żeleński wyraził m.in. w satyrycznej piosence z Szopki krakowskiej pt. Tryumfy polskiego kabaretu:
Opiewa dziś rytmicznie Kabaret w Jaśle, Że sznycle u poborców Nie są na maśle; Kabaret w Sędziszowie Z estrady ci opowie, Co z młodszym sędzią czyni Pani radczyni. (...)Tadeusz Boy-Żeleński, Tryumfy polskiego kabaretu, [w:] Słówka. Wstęp: T. Weiss. BN I, 255. Wrocław 1988, s. 282–283.
a także w swoim odautorskim przypisie do tego tekstu:
Skład osobowy kabaretu W środowisku Zielonego Balonika czynny udział brali m.in.: Konferansjerzy: Jan August Kisielewski, Stanisław Sierosławski. Autorzy tekstów: Witold Noskowski, Tadeusz Michał Zakrzewski, Tadeusz Boy-Żeleński (od roku 1906), Adolf Nowaczyński, Edward Leszczyński, Leon Schiller, Juliusz Osterwa, Józef Albin Herbaczewski. Oprawa plastyczna: Witold Wojtkiewicz, Kazimierz Sichulski, Karol Frycz, Henryk Szczygliński, Alfons Karpiński, Stanisław Kamocki, Stanisław Kuczborski, Stefan Filipkiewicz, Henryk Uziembło, Fryderyk Pautsch, Tadeusz Rychter, Ludwik Puget, Ignacy Blaschke.
Przypisy