XIX wiek Od 1812 istniała – również na terenie budynku prywatnego – pierwsza stała kaplica, położona przy ul. Mesley, przeniesiona w późniejszym okresie na ul. Neuve-de-Berri. Od 1861 Rosyjski Kościół Prawosławny posiadał w Paryżu osobną cerkiew – sobór św. Aleksandra Newskiego. W końcu XIX wieku na terenie Francji żyło ok. 20 tys. wyznawców prawosławia, w przeważającej liczbie Rosjan i Greków. Budownictwo cerkiewne rozwinęło się w II poł. XIX w. na południu Francji, w nadmorskich miejscowościach uzdrowiskowych, w związku z ich popularnością wśród rosyjskiej arystokracji.
XX i XXI wiek Liczba prawosławnych przebywających stale lub czasowo we Francji gwałtownie wzrosła na fali migracji politycznych i ekonomicznych. Imigranci polityczni zaczęli napływać po przejęciu władzy przez partie komunistyczne w Rosji, następnie w Jugosławii i Bułgarii. Z Turcji do Francji przybywali Grecy uciekając przed prześladowaniami tureckimi. Po 1975 we Francji chronili się uchodźcy z Libanu, po 1991 – z byłej Jugosławii. Z kolei wśród imigrantów ekonomicznych przeważają Serbowie, Rumuni, Mołdawianie, Rosjanie, Ukraińcy, Macedończycy, Albańczycy i Gruzini. Od 2011 do Francji przybywają uchodźcy z ogarniętej wojną domową Syrii.