Inspiracją dla autora tekstu Janusza Kondratowicza był napotkany w zakopiańskim lesie brzozowy krzyż bez tabliczki, charakterystyczny element polskiego krajobrazu. Skromnym krzyżem z brzozowego drewna często oznaczano partyzanckie mogiły, nieraz – bezimienne. Tekst piosenki wprost mówi o pamięci o poległych w boju, pochowanych w tych bezimiennych mogiłach. Brak w nim odniesienia do przynależności organizacyjnej poległych, co z jednej strony nadawało mu ponadczasowości i uniwersalizmu, z drugiej pozwoliło uniknąć kłopotów z cenzurą.
Na końcu utworu brzmi melodia pieśni partyzanckiej Rozszumiały się wierzby płaczące.
Oryginalnie utwór został wydany w 1968 tylko na singlu (Polskie Nagrania Muza – SP-165). Nie znalazł się na oryginalnym albumie Czerwone Gitary 3 z tego roku, dopiero na jego reedycji na płycie CD w 1992 roku.
Wykonawcy Piosenkę wykonywali również między innymi (kolejność alfabetyczna): Stan Borys, Piotr Cugowski, Artur Gadowski, Jerzy Grunwald, Irydion, Andrzej Lampert, Justyna Steczkowska.
Piosenkę podczas Koncertu dla Niepodległej 10 listopada 2018 na Stadionie Narodowym w Warszawie dla 37-tysięcznej publiczności wykonali: Skubas, Jan Radwan i Maciej Starnawski.
Przypisy
Kategoria:Piosenki Czerwonych Gitar Kategoria:Piosenki powstałe w roku 1968