W 1946 powrócił na Warmię.
Pełnił funkcję kierownika szkoły w Likusach pod Olsztynem (obecnie dzielnica Olsztyna), pracował następnie w Polskich Zakładach Zbożowych w Olsztynie, kierował biurem Warmińsko-Mazurskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego w Olsztynie, wreszcie był zatrudniony w Wojewódzkim Biurze Geodezji i Terenów Rolnych w Olsztynie. W 1976 przeszedł na emeryturę. Działał jednocześnie w Towarzystwie Społeczno-Kulturalnym oraz należał do redakcji „Słowa na Warmii i Mazurach”.
Został wyróżniony nagrodą regionalną im. Michała Lengowskiego, otrzymał także m.in. Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. W 1995 wraz z innymi zasłużonymi nauczycielami – Jadwigą Lindner, Janem Lubomirskim i Natalią Żarską – otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Olsztyna.
W 1938 ożenił się z Agnieszką Barabasz (ur. 1914, zm. 30 listopada 1975), córką działacza warmińskiego Bernarda Barabasza, wieloletnią pracownicą spółdzielczości rolniczej. Troje dzieci z tego małżeństwa pracowało w szkolnictwie.
Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Olsztynie (kw.