Sami pisali i zbierali pieśni ludowe.
Korzystając ze wskazówek Kollára, Šafárika, Havlíčka, tłumaczyli Rękopis królowodworski, drukowali nawet swoje pisma w Czechach. W Galicji przebywał w tym czasie jako urzędnik Karel Vladislav Zap – Czech, literat, zbieracz pieśni ludowych, mający bliskie stosunki z budzicielami czeskimi. Wszedł on w środowisko młodych Ukraińców galicyjskich i pomagał im w kontaktach z Pragą. Zresztą Hołowacki był uczniem Kollara w czasie swego pobytu na uniwersytecie w Peszcie, prowadził korespondencję nie tylko z nim, ale i z Safarikiem, który niemało przyczynił się do ułatwienia prac Ruskiej Trójcy.
Wśród wszystkich kilkudziesięciu członków „Trójcy”, tylko dwóch było stanu świeckiego: Jakub Hołowacki i Hryhorij Ilkewycz. Pozostali byli duchownymi greckokatolickimi; to z tego środowiska wywodziła się w I połowie XIX wieku (do 1848 roku – Wiosny Ludów) prawie cała ówczesna galicyjska inteligencja ukraińskaJan Kozik, Ukraiński ruch narodowy w Galicji w latach 1830–1848, Kraków 1973. Ukraiński uczony Iwan Franko pisał: