Ludwik Bernacki (ur. 12 czerwca 1882 w Jaworowie, zm. 19 września 1939 we Lwowie)Zakład Narodowy im. Ossolińskich Symboliczny pochówek dyrektora Ludwika Bernackiego. – polski historyk literatury polskiej i teatru, edytor, bibliotekarz, bibliograf, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie.
thumb|240px|Grób rodziny Bernackich na cmentarzu Łyczakowskim
Życiorys Syn Ludwika i Karoliny ze Słupnickich. Ukończył Zakład Naukowo-Wychowawczy Ojców Jezuitów (gimnazjum) w Bąkowicach pod Chyrowem (w 1900VII Sprawozdanie Prywatnego Gimnazyum OO. Jezuitow w Bąkowicach pod Chyrowem za rok szkolny 1900. Przemyśl, 1900, s. 33.) i Uniwersytet Lwowski. W latach 1900–1905 był aplikantem w Archiwum Krajowym Akt Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Od 1906 do śmierci pracował we lwowskim Ossolineum, z początku jako skryptor i kustosz, od 5 marca 1917 jako zastępca dyrektora, a od 1 lipca 1918, po śmierci Wojciecha Kętrzyńskiego, jako dyrektor. Od 1919 docent Uniwersytetu Jagiellońskiego, od 1920 członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności. Członek rzeczywisty Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1915), członek czynny Towarzystwa Naukowego we Lwowie (od 1920).