Mundur wojskowy – rodzaj munduru używanego w siłach zbrojnych danego państwa. Zazwyczaj jednolity dla całej armii, danego rodzaju sił zbrojnych lub poszczególnych rodzajów wojsk. We współczesnym znaczeniu tego słowa mundur wojskowy pojawił się na przełomie XVII i XVIII w., choć jego geneza jest znacznie starsza.
W języku polskim określenie mundur występuje od XVIII w. zapożyczone z języka francuskiego – la monture lub niemieckiego – die Montur.
Historia thumb|325px|Ewolucja ubioru wojskowego na przestrzeni wieków (Francja) .
Powstanie właściwego munduru wojskowego związane było z tworzeniem armii stałej w miejsce wojsk formowanych doraźnie na potrzeby danej kampanii. Początkowo mundury były cywilnymi ubraniami dostosowywanymi na potrzeby armii, jednak wyróżniającymi się ściśle określoną kolorystyką i jednolitym krojem. Jednym z pierwszych przykładów jednolitego umundurowania było wprowadzenie określonej barwy munduru polskiej piechoty wybranieckiej pod koniec XVI w. Natomiast w XVII w. Oliver Cromwell w trakcie angielskiej wojny domowej wprowadził dla swoich oddziałów jednolite czerwone kurtki z barwnymi wyłogami dla konkretnych regimentów.