Istota dramy Drama wykorzystuje spontaniczną, właściwą naturze człowieka, ekspresję aktorską oraz skłonność do naśladownictwa i zabawy. Może być zarówno metodą samodzielną, wychowawczą, służącą rozwijaniu osobowości dzieci i młodzieży, jak i pomocniczą, dydaktyczną, wykorzystywaną w szkole na lekcjach języków obcych, historii, geografii i literatury, a także na zajęciach artystycznych, takich jak plastyka i muzyka, czy nawet w przedmiotach przyrodniczo-matematycznych. Uczestnicy dramy nie muszą mieć zdolności aktorskich, ale powinni głęboko się zaangażować i uwierzyć w fikcyjną sytuację, muszą wczuć się w postać, być, działać, a nie "grać". Wejście w rolę związane jest z trzema poziomami znaczeniowymi faktów: osobistym (odwoływanie się do doświadczeń uczestników); wynikającym z fikcyjnego zdarzenia, z kontekstu sytuacyjnego; symbolicznym, uniwersalnymDziecic A., Pichalska J., Świderska E., Drama na lekcjach języka polskiego w szkole średniej, Warszawa 1992.
Rodowód dramy Drama koresponduje z ideą "Nowego Wychowania" (John Dewey), a także z Nowoczesną Szkołą Francuską Technik Freineta.