Cechą wspólną obu członów tego systemu jest wyłączenie spod opodatkowania dochodu przeznaczonego na inwestycje i zastosowanie do dochodu podlegającego opodatkowaniu (przeznaczonego na konsumpcję) stawki podatkowej, która zazwyczaj wynosi poniżej 20%. W tej koncepcji uwzględnienie stanu rodzinnego i zwolnienie od opodatkowania osób o niskich dochodach byłoby realizowane poprzez wysokie minimum wolne od opodatkowania. Założono również likwidację wielu ulg i zwolnień podatkowych. Podatek liniowy opiera się na potocznym rozumieniu pojęcia „opodatkowania terytorialnego”, oznaczającego, że rządy opodatkowują tylko dochód osiągany wewnątrz granic państwowych. Pozbycie się „opodatkowania światowego” powoduje uproszczenie systemu podatkowego, wspieranie międzynarodowej przyjaźni oraz umożliwienie indywidualnym podatnikom i spółkom konkurowanie ze sobą na jednej płaszczyźnie na całym świecie. Inną zaletą tego podatku jest również przejrzystość. Kraje, które wprowadziły najbardziej agresywny i daleko idący system podatku liniowego, takie jak Estonia, Hongkong czy Słowacja, cieszą się szybkim rozwojem gospodarczym. Systemy te prowadzą również w wielu przypadkach do wzrostu dochodów państwa.