miejsce zarówno w biegu na 5000 metrów jak i w biegu maratońskim.
W 1965 roku podczas 44-dniowego tournée w Europie Clarke 12 razy pobił rekordy świata, w tym dwukrotnie na 10 000 m, stając się pierwszym człowiekiem, który przebiegł ten dystans poniżej 28 minut (14 lipca 1965 roku na stadionie Bislett w Oslo osiągnął czas 27:39,4). Został wybrany Lekkoatletą Roku przez miesięcznik „Track & Field News”. Na Igrzyskach Imperium Brytyjskiego i Wspólnoty Brytyjskiej w 1966 roku w Kingston zdobył srebrne medale w biegach na 3 mile (za Kipchoge Keino z Kenii) i na 6 mil (za Naftalim Temu również z Kenii). Na igrzyskach olimpijskich w 1968 roku w Meksyku zajął 5. miejsce na 5000 m i 6. miejsce na 10 000 m. Na Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu zdobył swój czwarty srebrny medal, tym razem na 10 000 m za Lachiem Stewartem ze Szkocji.
Brak sukcesów Clarke’a na wielkich imprezach wynikał z tego, że nie dysponował on dobrym finiszem i do zwycięstwa potrzebował mocnego tempa od początku biegu.
Był mistrzem Australii na 3 mile w 1965 roku, w latach 60.