Rok później wziął udział w turnieju Copa América 1946, gdzie Urugwaj ponownie był czwarty. Zapirain zagrał w czterech meczach – z Chile, Brazylią, Boliwią (zagrał tylko w pierwszej połowie – po przerwie jego miejsce zajął Ramón Castro) i Argentyną.
W 1946 roku, po zakończonym turnieju kontynentalnym, wyemigrował do Włoch, by grać w drużynie klubu Inter Mediolan. Pierwszy raz barwy Interu przywdział w zremisowanym 1:1 meczu z Brescią. W Interze do 1948 roku rozegrał 58 meczów, w których zdobył 18 bramek. W 1949 znów grał w Urugwaju, w klubie Nacional, z którym zdobył wicemistrzostwo, a w 1950 roku mistrzostwo Urugwaju. W 1951 roku Zapirain ponownie był wicemistrzem kraju, a w 1952 roku zdobył swój ostatni tytuł mistrza Urugwaju. Łącznie w klubie Nacional Zapirain zoregrał 190 meczów i zdobył 112 bramek.
W 1953 roku przeszedł do wenezuelskiego klubu Loyola, a później grał w kolumbijskich klubach Millonarios FC i Independiente Santa Fe.
Od 10 stycznia 1942 roku do 2 lutego 1946 roku rozegrał w reprezentacji Urugwaju 20 meczów i zdobył 4 bramkiUruguay – Record International Players.. Zmarł 2 grudnia 2000 roku w Bogocie, stolicy Kolumbii.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Wołek, Encyklopedia piłkarska FUJI: Copa America. Historia mistrzostw Ameryki Południowej 1910-1995, Wydawnictwo GiA, Katowice 1995, , s.