W latach 1937–1939 przygotowywał rozprawę doktorską pt. „Niebieska, żółta i czerwona fotometria RT Aur i AW Per oraz gwiazd sąsiednich” pod kierownictwem naukowym prof. Eugeniusza Rybki, ówczesnego dyrektora Obserwatorium UJK we Lwowie. Opolski uzyskał stopień doktora filozofii w zakresie astronomii 20 czerwca 1939. Jeszcze w czerwcu rozpoczął ćwiczenia wojskowe, które zakończyły się 19 sierpnia. Wkrótce ogłoszono mobilizację i 30 sierpnia zgłosił się do swego pułku, 6 Pułku Artylerii Ciężkiej we Lwowie. Jako podporucznik został przydzielony do organizacji baterii artylerii ciężkiej 6 PAC pod Lwowem. Wraz z baterią udał się transportem kolejowym w stronę Warszawy. Transport został zbombardowany przez lotnictwo niemieckie i zmusił baterię do powrotu transportem konnym na południe. Otoczony przez Niemców dostał się do niewoli. Początkowo A. Opolski przebywał w obozach przejściowych w Tarnowie i Krakowie, a później kolejno w obozach jenieckich dla oficerów: Oflagu IIB Arnswalde (Choszczno), Oflagu IID Gross-Born (Borne Sulinowo) i Oflagu XC pod Lubeką. Większość jeńców to byli ludzie młodzi, wykształceni, o różnych zainteresowaniach. A. Opolski wygłosił dla nich kilka wykładów z astronomii. Dla grupy nauczycieli geografii przeprowadził na ich prośbę cały kurs z podstaw astronomii.