Przyłączyła się do jednego z oddziałów partyzanckich w rejonie Wlory i zajmowała się organizacją służb medycznych, współpracując z działającą w Albanii misją SOE.
W 1945 została usunięta z partii komunistycznej. Powodem były wyrażane przez nią poglądy, że Qemal Stafa zginął w wyniku zdrady kogoś z partyjnego kierownictwa. W tym czasie pracowała w Albańskim Czerwonym Krzyżu, zajmując się organizowaniem pomocy dla ofiar wojny. Związała się z młodym prawnikiem Myzaferem Pipą, który bronił polityków nacjonalistycznych w czasie procesów pokazowych. We wrześniu 1946 po antykomunistycznym wystąpieniu w Postrybie (powstanie postrybskie) M.Pipa został aresztowany, tydzień później aresztowano także D. Kosturi. Po długotrwałym śledztwie i torturach stanęła przed sądem wojskowym w Szkodrze. Dowodem wykorzystanym przeciwko niej był list, który wysłał do niej Jack Dumoulin, lekarz brytyjski, z którym współpracowała, będąc w oddziale partyzanckim. Oskarżana o szpiegostwo na rzecz Secret Intelligence Service i zdradę państwa 23 grudnia 1946 została skazana na karę śmierci, którą w lutym 1948 zamieniono na 20 lat więzienia. Karę odbywała w więzieniu w Tiranie.